درخت3

تهيه شده توسط مرضیه الهی نیا در تاريخ چهارشنبه ۲۱ مرداد ۸۸ ساعت ۰۴:۰۸| نظرات (7)

درخت2

"...باغ ما در طرف سايه ي دانايي بود.

    باغ ما جاي گره خوردن احساس و گياه،

    باغ ما نقطه ي برخورد نگاه و قفس و آينه بود.

    باغ ما شايد، قوسي از دايره ي سبز سعادت بود.

    ميوه ي كال خدا را آن روز، مي جويدم در خواب.

    آب بي فلسفه مي خوردم.

    توت بي دانش مي چيدم.

    تا اناري تركي بر مي داشت،

    دست فواره ي خواهش مي شد..."

                                                                 صدای پای آب

                                                                سهراب سپهری

درخت1

کشیدن درخت را دوست دارم. اول تنه را می کشم و زمین را که ریشه ها در آن فرو رفته اند. بعد شاخه های اصلی را و ... فرو می روم در خودم و سرشاخه های نازک را می کشم که هزار چین و شکن دارند و برگها... که همه به هم شبیهند که هیچ کدام را نمی شود مثل آن یکی کشید.

راستی این درخت ها چه اندازه شبیه آدم ها هستند.